woensdag 16 maart 2016

Het 'Wirtschaftswunder' van de Financiële Dienstverlening

Het is alweer een tijdje geleden, maar de meesten van u weten zich nog wel te herinneren welke gebeurtenissen aan de basis lagen van de financieel-economische crisis. Inderdaad, de verkoop op grote schaal van waardeloze hypotheken en andere dubieuze financiële producten door de sector Financiële Dienstverlening, met name in de VS. Daarmee werd een financiële 'bubbel' gecreëerd die wel een keer moést barsten en dat gebeurde dus uiteindelijk in 2008. Een enkele bank viel om, maar de belangrijkste waren 'too big to fail' en werden daarom met belastinggeld van de burgers van de ondergang gered. Ook bij ons. Terwijl wij gewone stervelingen nu -acht jaar later- nog steeds worstelen om de gevolgen te boven te komen, is er één sector waarvoor de problemen allàng verleden tijd zijn. En dat is, o ironie, de sector Financiële Dienstverlening!

Hieronder hebben we van alle sectoren van de economie aangegeven met welk percentage daar de productie in termen van bijdrage aan het BBP (gecorrigeerd voor inflatie) is gewijzigd tussen 2008 en 2014. Hetzelfde deden we met de werkgelegenheid in de diverse sectoren.


In het linkergedeelte van de tabel, waarin de productie is aangegeven, zien we in alle marktsectoren een negatieve ontwikkeling, behalve bij de Financiële Dienstverlening.
Die sector heeft tussen 2008 en 2014 ondanks de crisis een groei doorgemaakt van maar liefst 36%.



Als we kijken naar de ontwikkeling van de werkgelegenheid in arbeidsjaren, blijkt dat die in de marksectoren ook bijna overal is gedaald. Alleen in de ICT is het arbeidsvolume precies gelijk gebleven. Maar ook daar is van een toename van werkgelegenheid geen sprake.
We constateren het grootste verlies aan werkgelegenheid in de sector Bouwnijverheid. Niet erg verrassend, want we weten dat het in de Bouw al jaren malaise is. De sector waar na de Bouw de meeste werkgelegenheid verloren is gegaan is de Financiële Dienstverlening. Dat hier in zes jaar tijd maar liefst 12 procent van de werkgelegenheid is verdwenen is uiteraard geen gevolg van een malaise, want de omzet is daar niet gedaald, maar juist fors gestegen. Er is maar één verklaring voor, namelijk dat men bij de banken en andere bedrijven in de financiële sector buitengewoon succesvol is geweest in het vervangen van menselijke arbeiders door machines.

De combinatie van meer omzet met minder mensen leidt tot een spectaculaire toename van de arbeidsproductiviteit, zoals blijkt uit dit diagram:



Deze ontwikkeling heeft de overgebleven werknemers in de Financiële Dienstverlening geen windeieren gelegd, zoals blijkt uit de gegevens van het CBS. Nominaal is hun beloning met ruim 16 procent gestegen. Zelfs als we de inflatiecorrectie toepassen blijft daar altijd nog ruim 7 procent reële loonstijging van over. Dat is meer dan in welke andere sector dan ook.

Wrang is het allemaal wel. Juist in de sector die ons in de crisis heeft gestort en waar een aantal belangrijke spelers met ons belastinggeld overeind is gehouden, stuurt men vervolgens meer dan tien procent van zijn personeel de laan uit en geeft de overgebleven negentig procent een forse beloning. En dat laatste niet eens omdat die negentig procent een bijzondere prestatie heeft geleverd, maar alleen vanwege de toevallige omstandigheid dat hun werk niet door machines is overgenomen.
Dat wil zeggen, nòg niet.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten